السيد محمد حسين الطهراني

97

نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى)

گذشته تمام أفراد عالم ، علومشان در برابر قرآن كوچك و كوتاه و محدود و توأم با إبهام و ظلمت و جهل است . [ در معناى اينكه قرآن چگونه نور است ؟ ] و بنا بر آنچه گفته شد هر ابهام و اشكالى را كه در ميان آيد ، بايد با قرآن رفع نمود ؛ و در پرتو تابش اين نور ، بر طرف كرد . چون قرآن كتاب واضح ، و واضح‌كننده است . كتاب نور ، و نوردهنده است . كتاب ظهور ، و آشكارا نماينده است ، همچنان‌كه در أخبار بسيارى داريم كه : اگر خبرى بر شما از ما عرضه شد ، و نتوانستيد صحّت و سقم آن را دريابيد ؛ به كتاب الله عرضه بداريد . اگر مفادش مطابق بود بگيريد ؛ و گرنه ردّ كنيد . اينك كه معنى و مفاد نور مبيّن شد ، و حقيقت نور بودن قرآن نيز بيان شد ؛ مىگوئيم : آياتى در قرآن كريم آمده است كه از آن به نور تعبير مىكند ؛ همانند آيهء مباركه : فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ . « 1 » و اين فقرة ، تتمه آيه‌اى است كه صدر آن اينست : الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ . و بنابراين ترجمهء مجموع اين فقرات چنين مىشود كه : ( آن كسانى كه پيروى مىكنند از پيغمبر فرستاده‌شدهء ، وحى به وى نازل‌شدهء ، درس نخوانده ؛ آنكه او را نزد خودشان در تورات و انجيل ثبت شده مىيابند . و آن پيغمبر آنان را به كارهاى پسنديده و شايستهء شناخته‌شده أمر مىكند ؛ و از كار زشت ناپسنديده بازميدارد ؛ و چيزهاى پاك و پاكيزه را بر ايشان

--> ( 1 ) آيهء 157 ، از سورهء 7 : أعراف